اين واقعه در سرزمين وجودش برعكس است . آنان كه در راه تزكيهء نفس بر اثر رياضت و مجاهدت به مقامات عالى انسانى و مراتب بلند الهى و عرش معنويّت و روحانيّت مىرسند ، براى ديگران هم چون ابر رحمت و باران مرحمتى هستند كه در ابتداى فصل بهار باعث شكوفاشدن تمام نباتاتند . در اين زمينه جملات نورانى زير را كه از رحمة للعالمين حضرت محمّد صلى الله عليه و آله رسيده دقّت كنيد : انَّ لِلّهِ تَعالى عِبادًا امْجادًا مَحَلُّهُمْ كَمَحَلِّ الْمَطَرِ انْ وَقَعَ عَلَى الْبَرِّ اخْرَجَ الْبُرَّ وَانْ وَقَعَ عَلَى الْبَحْرِ اخْرَجَ الدُّرَّ . آرى ، حضرت اللّه بندگان بلندمرتبه‌اى است كه موقعيّت اينان در جامعهء همانند موقعيّت باران است ، بارانى كه چون بر بيابان ببارد گندم بروياند و چون بر دريا بريزد دُر و گوهر خارج كند . اينان چون سايه تربيت بر اهل جسم بيندازند از آنان طاعت و خيرات و مبرّات و نيكوكارى سرزند و چون بر اهل دل ببارند دُرهاى معرفت و مقام كشف و شهود از آنان به منصّهء ظهور آيد . رسول بزرگوار اسلام صلى الله عليه و آله ، آن سرور كاينات و روح موجودات و سرّ حقايق در كلامى نورانى و سرّى سبحانى مىفرمايد : خداوند مهربان دربارهء آن كسانى كه پشت پا به آلودگىها و ناپاكىها مىزنند و با آراستن خويش به محامد اخلاقى و حسنات الهى و عبادات ظاهر و باطن به سوى آن دادرس هميشگى مىروند فرموده :